“Si Muhammadanus puellam in uxorem ducit, atque lege pacti connubialis eam virginem castam esse oportere stipulaverit, indicia eiusdem interdum exigere consuevit. Quandoquidem familia eam, casu quo indicio hoc caruerit, repudio remittendam exspectare debeat, pater sollicita cura cavebit ut habeat quo se, si forte filia sua iacturam indicii virginitatis fecisset, purgare possit. Halebii versanti mihi audire contigit Arabem quemdam a Cadi documentum impetrasse, atque a testibus subsignari curasse, quo ostenderetur filiam camelo delapsam detrimentum tulisse.
“Muhammadani, de foeminis suis interrogati, aegre invitique respondent. Attamen post longam diuturnamque cum iis consuetudinem, data occasione, contigit mihi hac de re cum quibusdam eorum disseruisse, ex quo intellexi Arabes humaniores linteaminibus sordidatis parum fidei praestare.... Viri interdum deliquium cruoris, velut testimonium debilitatis propriae, vulgo innotescere abnuunt.
“Muhammadanis in Iemen atque in India persuasum est aiuntque lintea infecta visui offerre viro perquam dedecere. Nec profecto, nisi curiositas muliebris atque agnati, res huiusmodi insectantur. A mente sana neminem tam alienum existimandum arbitrantur quam quibus haec praeservanda videantur. Proinde linteum hoc apud eos eluitur traditurque ut usui consueto inter linteamina domestica restituatur. Percontanti mihi Iudaeus quidam de Iudaeis et Muhammadanis Muscatensibus, Christianus vero aliquis de Christianis et Muhammadanis Halebitis idem significaverat. Busrae tamen audisse mihi licuit dari mulieres ordinis plebeii, quae tesseram hanc pristinae suae castitatis velut vindicias praeservare solitae sint, nequis ganeo protervus de eius post pubertatem moribus quasi ambiguis sermocinari sibi praesumpserit.”[659]
Haec testimonio sacerdotis Æthiopici in Liberia nituntur.
Bancroft’s _Native Races_ (“Civilized Nations”), II, 256–261.
Niebuhr’s _Beschreibung von Arabien_, pp. 35–39.
Vide, exempli causa, Burtonii _Alf Laila va Laila_, II, 50; III, 289.
Quum in Arabia sponsa quaedam virginitatis orba sponso a parentibus imponitur, mater sponsae turturillam clam iugulat, eiusque sanguine camisiam sponsae, antequam illa amicis visui exhibeatur, tingit atque commaculat. Ad mores hos in fabulis “Noctium Mille et Unius” haud tam infrequenter referimur.[660] Burton haec interpretans ait: “Vetus ac venerabilis consuetudo linteum nuptiale visendi in plurimis Orientis regionibus pietate quadam religiosa adhuc praeservata viget; in familiis enim Muhammedanis, moribus priscis addictis, linteum hoc in gynaeceo, ut cernatur, expositum prostat, ut ... filiam marito illibatam se obtulisse ostendat testeturque.... Opinio popularis praevalet nullam sanguinem posse peritos, _h. e_. matronas iuratrices, fallere, praeterquam sanguis turturillae, utpote qui sanguini hymenaeo existimetur esse simillimus, nisi indages adminiculo microscopii instituatur. Fides haec apud Europae Australis populos bene universa est, tum etiam de re eadem in Anglia quoque me audisse memini.”[661] Burton porro subiungit: “Arabes atque Indi in diebus nostris linteum nuptiale indagare, quemadmodum apud Iudaeos Persasque usuvenit, raro sinunt. Sponsa mucinium candidum secum in lectum sumit, ut habeat quo cruorem manantem sopiat, postridie autem mane maculae in gynaeceo propalantur. In Darfuria vero, regione Africae, hoc ipsum a sponso perficitur.”[662]